Diecezjalny Dzień Wspólnoty

1 KWIECIEŃ 2019

W dniach 5-7 kwietnia 2019 r. w Korbielowie u ojców Dominikanów, odbyła się Oaza Modlitwy rejonu Bielsko-Biała I, w której uczestniczyły również 3 małżeństwa z diecezji katowickiej.

Głównymi organizatorami Oazy Modlitwy byli Anna i Kazimierz Kruczek – para rejonowa. Duchową opiekę sprawował ks. Jakub Studziński, a konferencje prowadzili Zofia i Adam Jaroszowie.
Tematem Oazy Modlitwy było zobowiązanie, którym są Rekolekcje.

Rodzina jako wspólnota życia i miłości małżeńskiej odbywająca drogę formacyjną w Domowym Kościele, powinna znać ogromną wartość tego zobowiązania. Rekolekcje pozwalają odejść od codzienności, wsłuchać się w Słowo Boże i wprowadzać je w życie. Celem rekolekcji jest doprowadzenie chrześcijanina do dojrzałego życia duchowego.

Poznawanie Boga, w którego wierzą chrześcijanie, jest drogą nie mającą końca. Każdy człowiek poznaje Boga odmiennie, ale dla wszystkich uczestników spotkania był to błogosławiony czas pełny skupienia, radości i miłości do braci. Wsłuchiwaliśmy się w Słowo Boże, karmiliśmy się Eucharystią, otwieraliśmy się na wolę Pana.
To Pan Bóg pokazał nam, że wystarczy tylko zaufać i pozwolić mu działać.

Bądź uwielbiony, Panie, w ludziach, których postawiłeś na naszej drodze, w doświadczeniach, jakie nam dałeś na tych rekolekcjach.

Marzena i Stanisław

2
2
2
2

11 zdj W dniach od 15-17 marca w oazowym ośrodku Ruchu Światło-Życie Idylla w Wiśle przeżywaliśmy piękny czas rekolekcji ewangelizacyjnych, które prowadziła Diecezjalna Diakonia Ewangelizacji z księdzem Kamilem Kuchejdą.

Czas tych rekolekcji wytyczały nam szczyty: prawdy o Bożej Miłości, o grzechu, tajemnicy zbawienia i w końcu osobistej decyzji Kogo wybieram i za Kim chcę iść.

W tej wędrówce towarzyszył nam obraz Miłosiernego Ojca i jego dwóch (marnotrawnych) synów. Słowo głoszone z mocą stawiało nas w prawdzie o sobie, konfrontując z tymi ewangelicznymi postaciami.

Ponieważ dawno nie byliśmy na rekolekcjach, cieszyliśmy się na ten czas i jechaliśmy z ogromną tęsknotą serca. Dobrze było znów zanurzyć się w Słowie - Radosnej Nowiny dla naszego życia – tak osobiście i indywidualnie oraz w odniesieniu do naszej małżeńskiej relacji, w uzdrawiającym Słowie Prawdy, że jest się umiłowanym dzieckiem Ojca, kochającego bezwarunkowo, który mówi: „wyryłem cię na obu mych dłoniach”, „JESTEM z tobą”, „nie zapomnę o Tobie”.

Wykąpani w tej Bożej miłości z pokorą przyjmowaliśmy Słowo Prawdy o tym, że jesteśmy grzeszni, słabi, że sami z siebie nic nie możemy. Mocno dotknęło nas zdanie z konferencji: „nie walcz z grzechem tylko skup całą swoją uwagę na budowaniu relacji z Panem” - bo jeśli staram się żyć w świetle Słowa Bożego, jeśli staram się poznawać mojego Pana i Zbawcę, jeśli zbliżam się do Niego, to naturalnie odwracam się od zła, grzechu i nie pomyślę nawet by iść inną drogą.

Dziękujemy Bogu za ten czas rekolekcji, za powrót do źródła, doświadczenie Góry Tabor,
świadectwa diakoni i kapłana i za doświadczenie wspólnoty żywej wiary.

Ania i Bogdan Kurpik

1 zdj Bystra - marzec 2019 R.

Modlitwa jest oddechem Nowego Życia,
wielkim przywilejem i radością Nowego Człowieka,
źródłem mocy i dziełem Ducha Świętego w nas;
dlatego chcę być wierny praktyce codziennego Namiotu Spotkania.

ks. Franciszek Blachnicki
Drogowskaz Nowego Człowieka

 


Weekend 22 - 24 marca w Domu Rekolekcyjnym Nazaret w Bystrej zgromadził 15 małżeństw z diecezji bielsko-żywieckiej, które zapragnęły pogłębić swoją więź z Bogiem poprzez modlitwę i medytację.

Namiot Spotkania - to określenie ze Starego Testamentu symbolizujące modlitwę Mojżesza, który rozmawiał z Bogiem w specjalnie wydzielonym namiocie – zalecił ks. Franciszek Blachnicki członkom Ruchu Światło-Życie jako codzienną praktykę.

Nowy Człowiek, człowiek duchowy, który świadomie wybiera Jezusa na swojego Pana, musi spotykać się z Nim, by czerpać siłę, by otrzymywać z góry światło, które będzie oświecać wszystkie sfery jego życia. Bóg mówi do nas na wiele różnych sposobów. Jednym z nich jest Jego Słowo spisane przed laty na kartach Pisma świętego, słowo, które zadziwia tym, że jest ciągle aktualne, że przez to Słowo Bóg mówi do mnie tu i teraz.

Pod okiem ks.Andrzeja Żmudki uczyliśmy się jak najlepiej technicznie i praktycznie przygotować się, by usłyszeć głos Boga i otworzyć się na działanie Jego przemieniającej łaski. Potem usłyszanym słowem dzieliliśmy się za współmałżonkiem... i w tym dzieleniu odkrywaliśmy, że jeszcze coś innego Bóg może powiedzieć do nas – małżonków.
Kolejnym etapem było wsłuchanie się w plastyczny i dynamiczny opis tego samego fragmentu z Ewangelii, zasadzonego w ówczesnych realiach z powieści Romana Brandstaettera i dzielenie się w kręgu.
Zwieńczeniem tych rozważań była medytacja Ikony Świetej Rodziny i osobista audiencja małżonków u stóp Jezusa.

W czasie trwania rekolekcji był też czas dla rodziny, w którym korzystaliśmy z pięknej, słonecznej wiosennej pogody, a spacery umilał nam przepiękny śpiew ptaków, jakby i one chciały nas uczyć jak najpiękniej wielbić Boga.

Chwała Panu!
Marysia i Artur

3 zdj

1 16.03.2019 r.

Wielkopostny Dzień Wspólnoty, Rodziny Domowego Kościoła naszej diecezji przeżywały w rejonie Andrychów – Kęty w Parafii pw. Narodzenia NMP w Inwałdzie.

Po serdecznym powitaniu rodzin przez proboszcza miejsca ks. Piotra Liptaka, który po krótce opowiedział historię Sanktuarium Matki Bożej Zbójeckiej w Inwałdzie, wysłuchaliśmy konferencji ks. Jacka Moskala, odwołującej się do hasła roku i tematu spotkania: "Świadectwo - codzienność ucznia Pana".
W konferencji ks. Moderator podjął refleksję nad słowami papieża Franciszka wygłoszonymi 26 stycznia 2019 r. podczas czuwania z młodymi na Światowych Dniach Młodzieży w Panamie.
- Słowa papieża, mimo że wypowiedziane wobec młodych, są skierowane do dorosłych. I trzeba, byśmy wzięli je sobie do serca, bo czasem zbyt łatwo powiedzieć, że do młodych powinni iść młodzi, że to nie nasza rola - mówił nasz moderator.
(obszerne fragmenty tej konferencji możecie odczytać na stronie internetowego Gościa:
https://bielsko.gosc.pl/doc/5400055.Oaza-Rodzin-na-dniu-wspolnoty-w-Inwaldzie )

Po konferencji miało miejsce plenerowe nabożeństwo Drogi Krzyżowej. W skupieniu, pomimo zimna i wiatru, wsłuchiwaliśmy się w rozważania kolejnych stacji, które nie tylko odnosiły się do męki naszego Pana, ale nawiązywały do naszej życiowej drogi, nierzadko krzyżowej, w małżeństwie i rodzinie.
Zwieńczeniem przeżyć treści z konferencji i nabożeństwa Drogi Krzyżowej była Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem ks. Krzysztofa Moskala, proboszcza z Rzyk.
Pod koniec Eucharystii siedem młodych małżeństw z Parafii Jezusa Chrystusa Odkupiciela Człowieka ze Wspólnoty DK na Osiedlu Karpackim uroczyście ogłaszając Jezusa jako swojego osobistego Pana i Zbawiciela, podjęło decyzję o dalszym formowaniu się Domowym Kościele. Obecny na Mszy św. ks. Jerzy Gibas, moderator tej parafialnej Wspólnoty, wyraził radość z ich obecności i decyzji stałej formacji.
Po błogosławieństwie kończącym zgromadzenie eucharystyczne i odśpiewaniu piosenki roku, oddaliśmy jeszcze głos Krzysztofowi Goszczyckiemu ze Wspólnoty andrychowskiej, który przedstawił zgromadzonym ideę podjęcia przez poszczególnych członków DK naszej diecezji dobrowolnego postu o chlebie i wodzie przez jeden dzień z 365 w intencji kapłanów i o nowe powołania kapłańskie.
Jako para diecezjalna z otwartością i z przekonaniem zaakceptowaliśmy tę inicjatywę zachęcając każdego do aktywnego w nią włączenia się.
Również w czasie tego spotkania padły słowa zachęty do zaangażowania się w służbie życiu szeroko pojętej. Ilona Kuźnik z rejonu cieszyńsko -wiślańskiego zaprezentowała pracę i plany diakonii życia zapraszając gorąco do włączenia się w te piękne dzieła służące promocji życia i jego obronie.
O tym jak pięknie jest żyć charyzmatami Ruchu przekonywali nas Agata i Bogusław Kołaczowie, którzy uczestniczyli w tegorocznej Kongregacji Odpowiedzialnych w Ruchu Światło-Życie w Częstochowie. Tak naprawdę nie musieli nas przekonywać, bo wystarczyło nam świadectwo ich miłości małżeńskiej i służby „od zawsze” w Ruchu. Na spotkaniu dali oni krótkie świadectwo z uczestnictwa w Kongregacji.
Droga Wspólnoto! Domowy Kościół w naszej diecezji „pączkuje i odmładza się”, czego namacalnym dowodem była obecność około 50 dzieci na naszym spotkaniu.
O to, aby wszystkie nasze Skarby czuły się dobrze i chciały ze swoimi rodzicami przyjechać na kolejne spotkanie, zadbała diakonia wychowawcza w doborowym składzie pod przewodnictwem małżonków: Oli i Pawła Olearczyków. Wyrażamy całej diakonii wdzięczność za podjecie tej posługi.
Słowa wdzięczności kierujemy do kapłanów przybyłych na nasze spotkanie, szczególnie do księdza proboszcza miejsca oraz naszego moderatora DK ks. Jacka Moskala, za niezawodną obecność i wygłoszoną konferencję.
Nie sposób nie skierować podziękowań do scholi, która pięknym śpiewem i instrumentami uświetniła to spotkanie.
Słowa wdzięczności kierujemy również do dyrektora Zespołu Szkół Samorządowych w Inwałdzie pana Michała Kołodziejczyka, za otwarcie nam szkoły i możliwość zorganizowania w niej zajęć dla dzieci, a także Agapy na obszernej sali gimnastycznej, która po brzegi wypełniła się rodzinami. Oszacowano, że było nas ok.500 osób.
Wielkopostny Dzień Wspólnoty, od lat w naszej diecezji, jest okazją do złożenia jałmużny na dofinansowanie rodzinom, będącym w trudnej sytuacji finansowej, rekolekcji wakacyjnych. Za każdy wdowi grosz z serca Wam dziękujemy. Serdeczne Bóg zapłać!

Do wyjątkowo pięknie przeżytego Dzień Wspólnoty przyczynili się w ogromnym stopniu małżonkowie rejonu Andrychów - Kęty na czele z parą rejonową Grażyną i Zbigniewem Nizio. Nie sposób przecenić ich oddania i zaangażowania, aby było naprawdę pięknie...i tak było, o czym możecie się przekonać czytając obszerną relację z tego wydarzenia na internetowej stronie Gościa autorstwa Urszuli Rogólskiej, która z wielkim oddaniem i poświęceniem towarzyszy nam w spotkaniach, za co jesteśmy jej bardzo, bardzo wdzięczni.

Bogu niech będą dzięki za ten czas spotkania.

Zosia i Adam Jaroszowie

2
2
2
2
2
2
2

„ Błogosławieństwo ma moc, czyli o sile twojego słowa „

W dniach 1–3 marca 2019 r. marca przeżywaliśmy piękny czas oazy modlitwy, którą organizowała wspólnota DK Rejonu Cieszyńsko - Wiślańskiego.
Oazę Modlitwy prowadzili Asia i Jacek Koch (DK Tarnowskie Góry),a opiekunem duchowym był ks. Grzegorz Pasternak.
W Oazie uczestniczyło około 90 osób razem z dziećmi. Miejscem naszego spotkania był Dom rekolekcyjny „Idylla” w Wiśle.

Każdy punkt rekolekcji był dla nas ważny i cenny. Konferencje, które głosili Prowadzący głęboko dotykały naszych serc. Mogliśmy uświadomić sobie jak ważne jest błogosławieństwo w naszym życiu, jaką moc mają słowa, które kierujemy do innych.

Bóg chce nam błogosławić! W piśmie świętym nasz Pan daje nam na to liczne dowody. Musimy tylko uwierzyć Jego Słowu, wzbudzić w sercu pragnienie otrzymania od Boga błogosławieństwa, prosić o nie każdego dnia, bo Pan daje nam obietnicę: „Proście, a będzie wam dane” ( Mt 7,7 )

Słowa, które kieruje do nas Bóg są pełne miłości, a jakie są nasze słowa?
Prowadzący wiele razy podkreślali, że słowa mogą dać życie, budować, umacniać ale mogą też ranić, niszczyć, a nawet nieść śmierć. Czasem żaden czyn nie jest w stanie naprawić tego, co zniszczyło słowo. Dlatego tak ważne jest, aby z naszych ust płynęły tylko dobre słowa, słowa błogosławieństwa, a nie przekleństwa. Św. Piotr naucza nas: „Nie oddawajcie złem za zło ani złorzeczeniem za złorzeczenie. Przeciwnie zaś, błogosławcie. Do tego bowiem jesteście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo. ” (1 P 3,9)

Błogosławmy siebie nawzajem: współmałżonka, dzieci, rodziców, wszystkich, których Bóg stawia na naszej drodze. Mogą nam w tym pomóc teksty Pisma Świętego: „Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem.” ( Lb 6,24-26 ).

Dzięki Prowadzącym utwierdziliśmy się w przekonaniu, że możemy i powinniśmy prosić Boga o błogosławieństwo dla naszego życia tak, jak czynił to Jabes:
„Obyś skutecznie mi błogosławił i rozszerzył granice moje, a ręka Twoja była ze mną, i obyś zachował mnie od złego, a utrapienie moje się skończyło!
I sprawił Bóg to, o co on prosił.” ( 1 Krn 4,10 )

W każdym dniu Oazy Modlitwy mogliśmy uczestniczyć w Eucharystii dzięki obecności księdza Grzegorza.
W naszych uszach nadal brzmią Jego słowa, że najważniejszą modlitwą jest modlitwa Słowem Bożym. Dany nam był taki czas na Namiocie Spotkania. Spędziliśmy go w kaplicy, sam na sam z Jezusem, obecnym w Najświętszym Sakramencie doświadczając mocy Jego błogosławieństwa.
Ksiądz Grzegorz na pierwszym kazaniu powiedział, że rekolekcje są czasem luksusu. Dla nas osobiście to określenie było zaskoczeniem ale…... tak właśnie było.
Organizatorzy zatroszczyli się o nas i nasze dzieci pod każdym względem, abyśmy owocnie mogli przeżyć ten czas.

Dzięki spotkaniu w grupach i wzajemnym dzieleniu się odkryliśmy jak Bóg błogosławi nam w rodzinie, w nas samych, w życiu codziennym, we wspólnocie, w kościele, w pracy, w relacjach z innymi.

Organizatorzy zadbali również o to, abyśmy mieli czas na odpoczynek i mogli się lepiej poznać na miłych rozmowach przy kawie.

Na rekolekcjach zrozumieliśmy, jak wielką moc ma błogosławieństwo. W domu od dawna błogosławimy się wzajemnie znakiem krzyża na czole – dziś wiemy, że to za mało. Po powrocie z rekolekcji staramy błogosławić się wypowiadając na głos teksty błogosławieństw zaczerpnięte z Pisma Św. Do tej pory w naszej rodzinie błogosławieństwo było tylko gestem, a stało się wyrazem wzajemnej miłości i troski. Zawarte jest w nim wiele miłych słów mimo, że ich nie wypowiadamy: kocham cię, miłego dnia, uważaj na siebie, wszystko będzie dobrze, życzę Ci pokoju.

Dziękujemy Prowadzącym, Organizatorom, Animatorom, ks. Grzegorzowi i wszystkim uczestnikom za cudowny czas spędzony na wspólnej modlitwie, rozmowie i byciu razem.
Dziękujemy Tobie Panie za ten czas rekolekcji, czas pełen Twoich błogosławieństw.

CHWAŁA PANU !
Gabrysia i Damian DK Cieszyn

Podkategorie