oazaa 17-19.03.2017r.
Relacja

W dniach od 17 - 19 marca 2017 roku w Domu Rekolekcyjnym „Nazaret” w Bystrej odbyła się Oaza Modlitwy dla małżonków na temat Namiotu Spotkania, którą prowadził ks. Andrzej Żmudka.
W rekolekcjach uczestniczyło 15 małżeństw oraz ponad 20-dzieci, nad którymi czuwała diakonia wychowawcza.

Dzięki rozważanemu Słowu Bożemu (Sdz 3,12-30) dotykaliśmy na nowo istoty oazowej formy modlitwy osobistej, jak i odkrywaliśmy po wtóre niesamowitą wartość dzielenia się ze współmałżonkiem swoim doświadczaniem Boga, a później podczas spotkań w kręgach.
Jak widać, ciągle nam trzeba wracać do źródeł i fundamentów życia chrześcijańskiego i powtarzać sobie oczywiste dla nas prawdy.

Wielu z nas po raz kolejny zasmakowało tej formy modlitwy osobistej. Wszyscy wracali do domów z pragnieniem, by praktyka Namiotu Spotkania była codziennością. Mamy tę świadomość, że bez zanurzania naszej rzeczywistości w Bogu i częstego spotykania się z naszym Panem i Zbawcą na osobistej modlitwie, nie zbudujemy nic trwałego i
wartościowego w naszym życiu. ON jest największą wartością jaką możemy dawać sobie wzajemnie, w małżeństwie i w rodzinie i jaką możemy nieść współczesnemu światu. Regułą życia dla nas stało się dzielenie się doświadczeniem Boga ze współmałżonkiem, by pośród krzątaniny dnia dostrzec Obecność Boga i rozmawiać o NIM w naszych rodzinach.

Zapraszamy na kolejne Oazy Modlitwy z cyklu Małżeński Namiot Spotkania.

Ania Kurpik

Świadectwo Kornelii i Ryszarda

Myśli przeżycia Oazy, które zabraliśmy ze sobą są bardzo głębokie.
Przyjeżdżając na rekolekcje małżeński Namiot Spotkania mieliśmy z mężem nadzieję na pogłębienie relacji z Panem Bogiem i w małżeństwie.
Na początku uderzyło nas kazanie ks. Andrzeja o tym, żeby się nie zasłaniać modlitwami, litaniami, nowennami przed Panem Bogiem. Aby ciągłe modlitwy nie zastąpiły nam osobistej modlitwy, rozmowy z Bogiem.

Pytanie ile minut w tygodniu rozmawiamy w rodzinie o Jezusie, nie we wspólnocie, tylko w rodzinie do której zaprosiliśmy Jezusa w dniu ślubu, na zawsze zostanie nam w sercu i pamięci.

Bardzo cenne dla nas są wskazówki jak przygotować się do Namiotu Spotkania przedstawione nam przez ks. Andrzeja: wołanie do Ducha Św., uświadomienie sobie obecności Jezusa przy mnie, otwarcie serca na Jezusa - na słowo, które dla mnie Jezus dzisiaj ma, a ma je dla mnie codziennie i w każdej chwili.
Piękne doświadczenie dzielenia się ze współmałżonkiem przeżyciem spotkania z Jezusem, to dzielenie się intymną relacją z Bogiem. Dzielenie to bardzo pogłębiło nasze wspólne relacje w małżeństwie.

Chcieliśmy bardzo serdecznie podziękować wszystkim, którzy włożyli trud w zorganizowanie tych rekolekcji, za wspaniałą atmosferę, otwarte serca, piękne oprawy Eucharystii.
Wyrażamy wdzięczność ks. Andrzejowi za głoszenie słowa Bożego i konferencje oraz serdeczne rozmowy z każdym kto tego potrzebował.

Kornelia i Ryszard

Świadectwo Marty i Tomasza

Mam na imię Marta. Jestem żoną Tomasza i matką 3 dzieci: 5-letniego Pawła, 3,5-letniego Rafała i 1,5-rocznej Sary. Od roku mieszkamy w Bielsku-Białej.
Na małżeński Namiot Spotkania do Bystrej Krakowskiej przyjechałam po to, aby doświadczyć wspólnoty i móc pobyć ze swoim mężem przy Panu Jezusie. Dzięki Diakonii Wychowawczej mogłam odpocząć od zajmowania się dziećmi, które były pod dobrą opieką i poświęcić czas na pogłębienie relacji z Panem Bogiem i z mężem. Okazji do tego było wiele:
• codzienna Msza święta,
• małżeński Namiot Spotkania,
• dialog małżeński,
• nocna adoracja Najświętszego Sakramentu,
• wieczorne modlitwy małżeńskie.

Msza święta
Codzienne uczestnictwo we Mszy świętej i możliwość przyjęcia Pana Jezusa w Komunii świętej na pewno mnie umocniły. Podczas jednego z kazań usłyszałam słowa, które szczególnie do mnie trafiły. Słowa te dotyczyły postu eucharystycznego, czyli mojego przygotowania do uczestniczenia we Mszy Świętej. Jako że zazwyczaj uczestniczę we Mszy świętej razem z rodziną lub wieczorem, kiedy mąż wraca z pracy i może zająć się dziećmi, trudno jest mi znaleźć czas, żeby przygotować się do niej na godzinę przed jej rozpoczęciem.
Po rekolekcjach wiem, że jest to ważne i będę się starała przed Mszą Świętą przygotować konkretne intencje, za które chcę Boga przeprosić, a za które chcę Mu podziękować.

Małżeński Namiot Spotkania
We fragmencie Pisma Świętego, który rozważaliśmy, Pan Bóg powiedział do mnie: Mam dla ciebie słowo, odwróć się od bożków i wołaj do Mnie, a Ja ciebie wysłucham, tak, jak wysłuchałem Izraelitów.

Dialog małżeński
Podczas dialogu Bóg powiedział do naszego małżeństwa: Mam dla was słowo, dlatego jak najczęściej rozważajcie wspólnie Pismo Święte, a także odwróćcie się od bożków.

Adoracja
Bardzo ważnym i dotąd nieznanym mi przeżyciem była małżeńska nocna adoracja Najświętszego Sakramentu. Cieszę się, że mogliśmy doświadczyć z mężem tej szczególnej bliskości Pana Jezusa.

Wieczorne modlitwy małżeńskie
Podczas sobotniej modlitwy bardzo mi się podobała kontemplacja ikony Świętej Rodziny. Wiele już razy słyszałam czy czytałam, że jako żona i matka powinnam wzorować się na Maryi. Maryja, mimo że ubrana jak królowa w czerwony płaszcz, jednak pozostaje cicha i pokorna i we wszystkim ufa i opiera się na Józefie. Ważne jest też dla mnie to, że Maryja i Józef przytulają się do siebie, a ich dziecko, Jezus, siedzi przed, a nie pomiędzy nimi. Jezus ich scala, a nie dzieli. To właśnie przypomniało mi, że nasze dzieci potrzebują przede wszystkim silnej relacji małżeńskiej swoich rodziców i tylko wtedy będą mogły wzrastać w poczuciu bezpieczeństwa i miłości.

Chwała Panu za ten czas!
Marta i Tomasz

Te rekolekcje były dla mnie ogromnym przeżyciem. Tak naprawdę po kilku zdaniach księdza prowadzącego wiedziałam, że wyjadę z tych rekolekcji bogatsza duchowo i umocniona. Każde słowo starałam się chłonąć, zapamiętać. Ujęcia tematów były bardzo trafne, Ksiądz poruszał się po tematach z lekkością, co ułatwiało przyswojenie treści. Świadectwa były poruszające do łez,pokazujące moc Boga i to, jak bardzo potrafi On zmienić nasze życie i zrobić coś z niczego i nalać po brzegi z pustego.

We wspaniały sposób Ksiądz opowiadał nam o miłości Boga do człowieka i o tym, jak Bóg człowiekowi towarzyszył w jego dziejach i jego grzechu. Wiedza ta pomaga wiele zrozumieć, a dzięki zrozumieniu jesteśmy w stanie zobaczyć jaki wpływ ma to na nasze życie, a to z kolei pomaga w podjęciu samodzielnej decyzji o tym by zawierzyć Jezusowi swoje życie, bo to najlepsza dla nas droga. I tak też się stało w moim przypadku. Po raz pierwszy tak naprawdę swoją własną, niewymuszoną, absolutnie wolną decyzją oddałam Panu Bogu swoje życie.

Wypowiedzianych treści było tak wiele, że wciąż czuję jak we mnie pracują, jak wciąż docieram w labiryncie myśli do kolejnych drzwi, które po otworzeniu pokazują mi bogactwo tego, co usłyszałam, poczułam, odkryłam. Wiem, że te rekolekcje zmieniły mnie, a przynajmniej jakąś część mnie, że są ziarnem, które będzie kiełkowało i stanie się drzewem, które wyda dobre owoce, że nawet w momencie kiedy zbłądzę mogę wrócić do tych drogowskazów, które usłyszałam.

„Tunel miłości”, który otwierał rekolekcje i przez który przeszłam był jedną z najpiękniejszych chwil, jakich doświadczyłam i by ł doświadczeniem wręcz metafizycznym. Organizatorom należy się uznanie za środki, których użyli aby utrwalić w pamięci tematykę rekolekcji, za obrazowe przedstawienie treści, które angażowało każdego uczestnika i było kierowane do każdego z osobna. Jak to zostało określone przez jednego z uczestników: musimy po rekolekcjach wrócić z oazy na pustynię. I takie uczucie miałam właśnie w sercu opuszczając dom rekolekcyjny, że teraz z tym rozpalonym przez Boga sercem, z naładowanymi bateriami, umocniona wracam do świata aby próbować zmieniać tę najmniejszą jego część, czyli siebie samą i rzeczywistość, która jest wokół mnie.

Z Bożą pomocą oczywiście. Za tą wspaniałą szansę, dzięki której mogłam na nowo odkryć to, co jest w życiu najważniejsze i zrobić krok w kierunku Boga chwała Panu! Sylwia

diak ewang rek ewan 02 2017

 

W dniach od 17 do 19 marca br., wraz z moją żoną i dziećmi uczestniczyłem w rekolekcjach ewangelizacyjnych w Wiśle . Były to rekolekcje dla małżeństw sakramentalnych. Tematem była boża miłość i boży plan dla każdego z nas. Te trzy dni były cudownym, błogosławionym czasem, w którym Bóg pokazywał mi jak można kroczyć przez życie wraz z Nim. Odkrywałem jak przemawia do mnie poprzez świadectwa życia ludzi, których postawił na mojej drodze. Ludzi, małżeństw, które zawierzyły swoje życie pod Jego opiekę i kierownictwo. Jak dużo Bóg czyni w życiu każdego i każdej z nas i jak często tego niedostrzegamy! Bóg nas bezgranicznie i bezinteresownie kocha i ma dla każdego plan zbawienia, trzeba tylko Mu zaufać. Dobrze było sobie o tym przypomnieć oraz dobrze wiedzieć, że wśród nas jest wiele rodzin, osób które kroczą przez życie wraz z Chrystusem. Bardzo to pokrzepiające! Dziękuję Bogu za ten czas i Tych wszystkich których mogłem spotkać na tych rekolekcjach.

Za ich słowa i świadectwa. Za to wszystko Chwała Panu! Marcin

diak ewang rek ewan2 02 2017

24.03.2017

Nasza Wspólnota w ubiegłą niedzielę w nietypowy sposób świętowała odpust parafialny. Otóż zaprosiliśmy w popołudniowych godzinach inne rodziny do świętowania ze św. Józefem poprzez: zabawy, śpiew i gry planszowe (te ostatnie cieszyły się ogromnym powodzeniem, był duży wybór). Był też poczęstunek i pamiątkowe obrazki ze św. Józefem i modlitwą przygotowane przez naszą Wspólnotę. Wszystkie nasze rodziny zaangażowały się pięknie. W efekcie spędziliśmy miło czas, dając coś z siebie innym.

Ostatnia nasza inicjatywa, która jest świeża jak ciepłe bułeczki, zrodziła się w sercach i głowie Bogusi i Ziutka, którzy przez wiele lat zaangażowani byli w Diakonii Życia, a na terenie naszej parafii ponad 20 lat temu zapoczątkowali przyrzeczenia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego i dalej to kontynuują. Oni to podchwycili apel Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka w Krakowie, o swego rodzaju odpowiedź na "czarne marsze" feministek. Stowarzyszenie to przygotowało OGÓLNOPOLSKĄ AKCJĘ pt. Bądź Apostołem Życia w swojej parafii". Zakupili zestaw materiałów potrzebnych do zorganizowania wystawy pt. "Święty Jan Paweł II w obronie życia". Wystawa w delikatny i piękny sposób mówi o tym, że w łonie kobiety żyje mały człowiek i to wszystko w świetle nauczania naszego świętego Papieża.
Pozostałe małżeństwa z naszej Wspólnoty otworzyły swoje serca i portfele i zasponsorowali stojaki potrzebne do wyeksponowania tych plakatów. Wspólnie z Ziutkiem i Bogusią pracowaliśmy przy zmontowaniu wystawy. Właśnie na to szczególne święto, będzie można ją oglądać w naszym kościele. Zapraszamy do św. Józefa na Złote Łany!

Czytaj więcej...

Cieszyn2 11.03.2017 r.

Droga Wspólnoto!

W dniu 11-go marca rodziny Domowego Kościoła przeżywały kolejny Wielkopostny Dzień Wspólnoty. Tym razem gościliśmy w Parafii Św. Marii Magdaleny w Cieszynie w rejonie cieszyńsko-wiślańskim.

Rozpoczęliśmy spotkanie nieco wcześniej niż zwykle wielbiąc Pana pieśniami. To był pomysł Magdy i Grzegorza Gawędów-diakonii muzycznej, aby rozśpiewać Wspólnotę powracając do piosenek/pieśni dobrze nam znanych od wielu, wielu lat, jak i ucząc nas nowych, równie bogatych w przesłaniu pieśni.

Punktualnie o godz. 10.00 przywołując pieśnią Ducha Świętego, prosiliśmy, aby otwierał nasze serca na to wszystko, co Pan dla nas przygotował na ten dzień, aby nas prowadził, przemieniał i uzdalniał do bycia miłosiernymi we wspólnocie.
To właśnie taka myśl przewodnia „ Miłosierni we wspólnocie” towarzyszyła nam tego dnia i była pogłębieniem przesłania hasła tego roku formacyjnego „ Miłosierni jak Ojciec”.

Po bardzo serdecznym przywitaniu Rodzin Domowego Kościoła przez proboszcza miejsca księdza Jacka Gracza i przedstawieniu przez niego historii Kościoła Św. Marii Magdaleny w Cieszynie, tradycyjnie powitaliśmy się przedstawiając rejony.
Radością jest witać zarówno stałych „bywalców” Dni Wspólnoty jak i tych, którzy po raz pierwszy w nim wzięli udział.

Kolejnym punktem naszego spotkania było rozważanie stacji Drogi Krzyżowej w kontekście życia małżeńskiego i rodzinnego, a następnie wysłuchanie konferencji Moderatora DK ks. Jacka Moskala.

Konferencję ksiądz Jacek rozpoczął nie standardowo, bo od przeczytania fragmentu książki „Chata”- dialogu głównego bohatera z Trójcą Świętą, dotyczącego Miłosiernej Miłości Boga względem każdego człowieka, bez wyjątku.
W ciszy, jak makiem zasiał, przeżywaliśmy targowanie się Macka( bohatera) z Bogiem o sprawiedliwość, ludzką sprawiedliwość. Bóg jednak wyżej niż sprawiedliwość stawia miłość, która nie chce śmierci grzesznika i jego potępienia na wieki.
Dowodem tożsamości Boga jest miłosierna miłość i to ona jest Jego odpowiedzią na nasz grzech. Dla Boga bowiem nasz grzech nie jest problemem. On koncentruje się na naszym nawróceniu „Ojcze zgrzeszyłem względem Ciecie…” i wybiega nam na spotkanie, bez pretensji, wypominania, bez wyrzutów, z miłością przebaczającą za darmo.

Czy damy się porwać tej miłości?

Jezus we wspólnocie pokazuje nam drugiego człowieka i mówi: Widzisz, ja go kocham, tak bardzo kocham jak ciebie….jesteś moją ukochaną córką, moim ukochanym synem…
Miłosierdzie we wspólnocie, to czas kiedy ja okazuję miłość i miłosierdzie innym, ale też czas, kiedy wspólnota okazuje mi miłosierdzie.
Sentencją końcową konferencji były słowa „Ważne jest mieć miłosierdzie w sercu nie w rozumie. Kto ma miłosierdzie w sercu, jest prawdziwie szczęśliwy”.

Po konferencji długo jeszcze w sercu brzmiały nam słowa o miłosiernej miłości Boga do każdego z nas, której mogliśmy doświadczyć w Namiocie Spotkania i podczas Eucharystii.
Eucharystię sprawował Moderator R Ś-Ż ks. Ryszard Piętka wraz z Moderatorem DK i kapłanami- opiekunami naszych kręgów.

Tu pragniemy wyrazić naszą wdzięczność wszystkim kapłanom za ich obecność na naszym spotkaniu i podejmowane posługi, zwłaszcza w konfesjonale.

Rodzinom Domowego Kościoła rejonu cieszyńsko-wiślańskiego oraz księdzu opiekunowi Wspólnoty i parze rejonowej Marysi i Januszowi Michałek składamy serdeczne podziękowanie za zorganizowanie tego dnia.

Wyrażamy również wdzięczność dyrektorowi Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego księdzu Tomaszowi Sroka za „otwarcie nam drzwi” i udostępnienie pomieszczeń na przygotowanie Agapy.

Zosia i Adam Jaroszowie
Para diecezjalna

BB4 05.03.2017

Początek Wielkiego Postu okazał się dobrym czasem budowania wspólnotowej miłości i jedności. Za sprawą pary rejonowej Anny i Kazimierza Kruczków oraz ks. moderatora Jakuba Studzińskiego miało miejsce niezwykłe wydarzenie dla całej wspólnoty Domowego Kościoła Rejonu Bielsko-Biała I.

W dniach od 3 do 5 marca, w Szczyrku na Górce mieliśmy okazję uczestniczyć w Oazie Modlitwy. U drzwi wejściowych salezjańskiego domu rekolekcyjnego każda przybywająca rodzina była osobiście witana przez wspomnianych wcześniej gospodarzy oraz przez byłą parę diecezjalną - Anitę i Krzysztofa Tyrybon, którzy pełnili w tym wyjątkowym czasie posługę głoszenia. Choć wraz z mężem już prawie pięć lat współtworzymy Krąg Domowego Kościoła w Godziszce, to dopiero pierwszy raz zdecydowaliśmy się na uczestnictwo w Oazie Modlitwy. Gdy zadzwoniliśmy do pary rejonowej z informacją o naszej decyzji, okazało się, że nie ma już wolnych miejsc. Bóg jednak zdecydował inaczej i trzy dni przed samym wydarzeniem, Ania poinformowała nas, że jest możliwe nasze uczestnictwo. Już podczas pierwszego wspólnego posiłku mieliśmy okazję przekonać się, jak wiele małżeństw i rodzin skorzystało z zaproszenia. To miejsce i ten czas przyciągnął do siebie aż 80 osób, w tym 26 dzieci. Program weekendowego modlitewnego spotkania obejmował różne formy obcowania z Bogiem i z drugim człowiekiem. Oprócz codziennej Eucharystii, miały miejsce: wspólna oraz całonocna, małżeńska adoracja Jezusa Chrystusa, Namiot Spotkania, modlitwa rodzinna, modlitwa małżeńska, dialog małżeński, jutrznia oraz konferencje prowadzone przez Anitę i Krzysztofa.
Nie zabrakło także czasu spędzanego wspólnotowo, poprzez spotkania w grupach, dyżury, wspólne posiłki, pogodny wieczór i sobotni wolny czas dla rodziny.

Cały ten weekend był dla nas wyjątkowym przeżyciem, a najbardziej wzruszającym momentem była godzina świadectw, gdzie wszyscy mieliśmy okazję podzielić się kawałkiem swojej historii, swoich wrażeń, przemyśleń - po prostu sobą. Mówiliśmy, słuchaliśmy, płakaliśmy i śmialiśmy się, a wszystko w obecności Jezusa Chrystusa, który wylewał na nas poczucie jedności i miłości. Wspólnie spędzony czas, gdzie tematem przewodnim była modlitwa małżeńska, zaowocował świadomością, jak ważną ona pełni rolę w życiu małżeńskim. Anita i Krzysztof zwrócili nam uwagę na moc sprawczą tej modlitwy.

Za każdym razem modląc się z małżonkiem w obecności Trójcy Świętej ponownie odnawiamy przyrzeczenia małżeńskie, cementując nasz związek. Kierując się tym przesłaniem Oazy Modlitwy 2017 i żyjąc obietnicą Jezusa Chrystusa " Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony." (Mt, 7, 24-25) mamy pewność, że jesteśmy w stanie dochować sobie wzajemnie miłości, wierności i uczciwości małżeńskiej aż do śmierci. Amen.

  BB1   BB2   BB3

Podkategorie