DSC 0216 Jak co roku rodziny Domowego Kościoła z andrychowskich parafii św. Macieja i św. Stanisława zgromadziły się w auli Domu Katechetycznego na spotkaniu opłatkowym. Odbyło się ono 21 stycznia 2018 roku o godz. 15 i rozpoczęło krótką modlitwą oraz życzeniami księdza proboszcza skierowanymi do przybyłych rodzin.

Czytaj więcej...

Droga Wspólnoto!
Za nami rok 2017 i doroczne spotkanie opłatkowe Rodzin Domowego Kościoła, które i w tym roku przypadło nam przeżywać w niedzielę Chrztu Pańskiego.
Dzięki gościnności ks. prałata Józefa Zajdy zgromadziliśmy się w zabytkowym, drewnianym, pięknym kościele pw. Św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Łodygowicach.

Nasze spotkanie rozpoczęliśmy od wyśpiewania kilku tradycyjnych kolęd, po których rozpoczęła się uroczysta Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem ks. infułata Franciszka Kołacza - pierwszego moderatora DK w archidiecezji krakowskiej, moderatora krajowego i współzałożyciela Domowego Kościoła w diecezji bielsko-żywieckiej. Z ks. Franciszkiem modlili się w intencji rodzin i całej Wspólnoty DK: moderator DK - ks. Jacek Moskal, poprzedni moderator DK - ks. Jerzy Musiałek, ks. proboszcz Józef Zajda, moderator Rejonu Żywiec I- ks. Andrzej Kuźma oraz ks. Marcin Jakubiec
Homilię i w tym roku wygłosił do nas ks. moderator Jacek Moskal. Była ona kontynuacją myśli sprzed roku, kiedy to mocno zaakcentował, że jesteśmy umiłowanymi dziećmi Boga: umiłowaną córką i umiłowanym synem.

Tegoroczną homilię ks. Jacek rozpoczął od stwierdzenia: spotkać się z Chrystusem, to usłyszeć jak bardzo jesteś kochany, jak bardzo jesteś kochana.
Co to znaczy być umiłowanym synem, córką? Jak żyć tą miłością w codzienności?
Po pierwsze: zobaczyć siebie jako dar. Pozwolić siebie Bogu pokochać, pozwolić się obdarować. Przyjąć siebie jako dar, uznać zależność od Ojca, od Ojca, który kocha, przebacza, darzy życiem.

Po drugie: słuchać Ojca, szukać i nasłuchiwać Jego głosu, na wzór Chrystusa, który był cały wsłuchany w Ojca, cały szukający Ojca i Jego woli…
Ważne jest, aby głosu Pana ciągle szukać i rozeznawać, czego ode mnie Pan oczekuje dziś…
Życie syna i córki, to życie w prawdzie… To życie ponad poprawność i ponad przeciętność. To życie w zażyłości z Jezusem, w relacji osobowej z Nim…
Trzeba bojować o życie syna i córki, o to bardziej i więcej. Bardziej trzeba bojować o zażyłość z Jezusem , by to była odpowiedź na Miłość, która się dla nas narodziła…

Kochani to tylko niektóre zatrzymane w sercu i pamięci myśli z homilii.
Bardzo gorąco zachęcamy Was, abyście jeszcze uzupełnili je czytając relacje ze spotkania opłatkowego rodzin autorstwa Uli Rogólskiej na stronie internetowej Gościa.
http://bielsko.gosc.pl/doc/4437558.Szkola-oazowych-synow-i-corek-w-Lodygowicach

Przed zakończeniem Mszy Świętej, kilka bardzo ciepłych słów skierował do zgromadzonych rodzin ks. Franciszek Kołacz, wyrażając radość ze spotkania, życzliwość jaką darzy Domowy Kościół naszej diecezji, którego czuje się współtwórcą. Wzruszyły nas jego wspomnienia sprzed 25-laty, rozpoznanie wśród Wspólnoty znajomych twarzy i żarty uświadamiające upływ czasu: „Aleście się postarzeli, posiwieli” , „ ksiądz Jerzy, to już dziadek, a ja to stary dziad”. Śmialiśmy się razem z księdzem Franciszkiem.

Po kończącym Eucharystię błogosławieństwie i odśpiewaniu ostatniej już kolędy przez Parafialny Chór Cantata, który to uświetnił sprawowaną Liturgię, rodziny zostały zaproszone przez parę rejonową na drugą część spotkania do Gminnego Ośrodka Kultury.

Tam był czas na składanie sobie życzeń noworocznych, przeżywania radości spotkania we Wspólnocie.

Chyba wszyscy byliśmy urzeczeni wystrojem obszernej sali, pięknie przystrojonymi stołami i obfitością smakołyków na stołach. Ciasta były pyszne, barszczyk i krokieciki wyśmienite, obsługa pierwszej klasy.
Wspólnota łodygowicka pięknie nas przyjęła i ugościła. I jakby tego jeszcze było za mało, ku naszej radości, zaprosili Zespół Regionalny Magurzanie, który to skocznie i radośnie wyśpiewywał dla nas pastorałki.
Droga nam Wspólnoto!

Bogu najpierw należy się wdzięczność za Jego Miłość i dany nam czas na spotkanie, następnie kapłanom, dzięki którym mogliśmy się karmić Eucharystycznym Chlebem, potem parze rejonowej Irenie i Wojciechowi Hubczakom z rodzinami Rejonu Żywiec I, a zwłaszcza łodygowickiej Wspólnocie, która nas gościła i Wam wszystkim, którzy przybyliście na to doroczne spotkanie.
Nie sposób nie wyrazić również wdzięczności pani redaktor Gościa Niedzielnego Uli Rogólskiej, towarzyszącej nam zawsze w ważnych dla naszej Wspólnoty wydarzeniach, dzięki której możemy wspominać te wydarzenia oglądając z nich zdjęcia i czytając relacje.

Gloria in excelsis Deo

Wdzięczni za dar spotkania
Zosia i Adam Jaroszowie
Para diecezjalna

 

1
1
1
1
1
1
1
1
1
1

 

21-26.11.2017r. Bystra Krakowska „Nazaret”

Nie będę sługą!

Sesja o pilotowaniu to służba.

Ks. Franciszek Blachnicki - sługa Niepokalanej.

Podjęcie diakonii w duchu służby.

Wszędzie tylko słyszę sługa, służba, służenie...

Głos świata jest inny: Ty jesteś panem, wszystko zależy tylko od ciebie.

Zatem nie będę sługą!

... ale czy na pewno Jezus oczekuje tego ode mnie, czy taka ma być relacja między nami?

J, 15, 15  Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Jezus powołuje mnie, abym już teraz razem z nim współpracował. Nie chce mnie jako sługi, bo sługa czyni wszystko w relacji poddaństwa, często przymusu.

Jako iż lubię piłkę nożną, zawsze wyobrażałem sobie jakby było cudownie zagrać 

w najlepszej drużynie klubowej bądź reprezentacji narodowej. Ale tam przecież grają wyłącznie wybitni sportowcy. Do reprezentacji zawodnicy są powoływani.

Jezus też tworzy swoją drużynę. Jest trenerem/strategiem, który wysyła mi powołanie mówiąc wybieram ciebie, przyjdź do mojej drużyny, graj ze mną, graj dla mnie, mam dla Ciebie miejsce, wiem do czego jesteś stworzony.

Przyjmuję to powołanie, chcę razem ze Nim tworzyć drużynę marzeń.

(#JezusDreamTeam)

 

Czytaj więcej...

Boże nasz, Wszechmogący, udziel nam tej łaski,
Byśmy razem z Maryją służyli z odwagą

W niedzielę, 10 grudnia 2017 r. korzystając z gościnności Parafii pw św. Maksymiliana w Oświęcimiu, członkowie Ruchu Światło Życie Rejonu Oświęcim- Brzeszcze uczestniczyli w Dniu Wspólnoty.
To była wspólnota piękna w swojej różnorodności.Wśród uczestników naszego święta obecni byli małżonkowie Domowego Kościoła, członkowie Oazy dorosłych i młodzieży.

Po powitaniu i zawiązaniu Wspólnoty, konferencję na temat Niepokalanej wygłosił ks. Grzegorz Kierpiec - moderator rejonowy RŚ-Ż. Zachęcał do wpatrzenia się w Maryję, do uczenia się od niej, jak Bogu mówić TAK, jak na jej wzór stać się osobą noszącą Słowo, żyjącą Słowem.
Po czasie na osobistą modlitwę, kontemplację Słowa Bożego w czasie Namiotu Spotkania rozeszliśmy się na spotkania w grupach, by analizować słowa Sługi Bożego, ks. Franciszka Blachnickiego o łasce, o zapraszaniu Pana Boga, by działał w każdej sferze naszego życia.

Diakonia wychowawcza na czas konferencji, namiotu spotkania i spotkania w grupach opiekowała się najmłodszymi.

Następnie zgromadziliśmy się wokół ołtarza eucharystycznego, uczestnicząc w centralnym punkcie Dnia Wspólnoty. W czasie homilii wygłoszonej przez. ks. Leszka Leś usłyszeliśmy m.in. zachętę do napełnienia swego wnętrza miłością i rozdawania jej światu na wzór Maryi Niepokalanej i do głębszego spojrzenia w swoje serce. Szczególnie zabrzmiały słowa księdza Leszka o konieczności bycia narzędziem dotyku Boga, by przez nas dotknięci przez Boga czuli się inni ludzie. Wymowne były również słowa modlitwy św. Tomasza Moora, przypomniane na końcu homilii:
Uczyń mnie, Panie, dobrym, pokornym, skromnym, cichym i spokojnym, życzliwym, niosącym pomoc, łagodnym i współczującym. Niech we wszystkich moich czynach, słowach i myślach będzie smak Twojego świętego i błogosławionego Ducha.

Dzień Wspólnoty zakończyła tradycyjna Agapa, w czasie której uczestnicy spotkania mogli przy poczęstunku porozmawiać ze sobą.

Katarzyna i Piotr

Wspólnota Ruchu Światło – Życie Rejonu B – B II spotkała się 09 grudnia 2017 roku na Dniu Wspólnoty w Parafii Św. Maksymiliana w Aleksandrowicach, aby tutaj u stóp Świętego Maksymiliana Kolbe odkryć duchowość Maryi w swoim życiu. Honory gospodarza z ramienia księdza proboszcza pełnił tamtejszy opiekun kręgów ksiądz Krzysztof Bojan oraz para łącznikowa Domowego Kościoła Sabina i Roman Łęgowik.

Tradycyjnie rozpoczęliśmy od zapalenia świecy i zawiązania wspólnoty. Pamiętaliśmy również o naszym założycielu Słudze Bożym księdzu Franciszku Blachnickim, by za jego wstawiennictwem prosić o łaskę zachowania charyzmatu Światło - Życie.
Ksiądz Ryszard Piętka moderator Ruchu Światło – Życie diecezji bielsko-żywieckiej w swojej konferencji zabrał nas na w podróż do Centrum na Kopiej Górce. Znaleźliśmy się u stóp Maryi, którą czcimy jako Niepokalaną Matkę Kościoła. Mogliśmy chwilę przysiąść obok Niej na ławce, spojrzeć na Jej pochyloną głowę, symbolizującą macierzyństwo Maryi wobec Kościoła i na gest wyciągniętych dłoni, które mówią o gotowości dawania siebie. Wsłuchać się w szept źródełka z napisem „ZΩH" (zoe-życie) ,które jest również znakiem dawania siebie. Ksiądz Ryszard zachęcił nas do zadania Maryi pytania : Co ma nam do powiedzenia? Idąc dalej i kierując się w stronę Namiotu Światła weszliśmy do Kaplicy Chrystusa Sługi. Tutaj zatrzymaliśmy się nieco dłużej, by zadać sobie pytanie o swoje zasłuchanie w Słowo Boże. O mój namiot spotkania, który powinien być rozmową z przyjacielem w osobie Jezusa. Mamy być nie tylko wsłuchani w Słowo Boże, ale też nim żyć. Ono ma mnie przejąć, nie zamykam Słowa Bożego na modlitwie, ale Światło, które spotykam ma wejść w moje życie.
Mam WYKUĆ W SOBIE NOWEGO CZŁOWIEKA, KTÓRY ŻYJE SŁOWEM BOŻYM.
Tutaj Maryja uczy nas budowania wspólnoty, gdyż to Ona pierwsza zbudowała wspólnotę z Jezusem. Człowiek stworzony jest do miłości, a nowy człowiek jest gotowy wyjść do innych ludzi.

Następnie mogliśmy w małych grupach podzielić się świadectwami związanymi z „odkryciem” duchowości Maryi w swoim życiu. Oazowicze wydobyli pozytywne przykłady odkrywania i naśladowania duchowości maryjnej, a poprzez to pokazanie Niepokalanej jako wzoru nowego człowieka.

W tym czasie nasze dzieci pod czujnym okiem cioci Oli wraz z Mateuszem , Gosią i Olą spotkali się ze Świętym Mikołajem.

Uwieńczeniem spotkania była Eucharystia sprawowana przez moderatora naszego rejonu księdza Grzegorza Pal w koncelebrze z księdzem Krzysztofem Bojanem oraz z księdzem Mateuszem Tomaszek ze Starego Bielska. Jako diakonia muzyczna posługiwała Oaza młodzieżowa ze Starego Bielska.

Ksiądz Grzegorz w swojej homilii pochylił się nad powołaniem chrześcijanina do dawania świadectwa. Zaznaczył, iż Kościół wzywa nas byśmy byli solą ziemi i światłością świata. Maryja jest pierwszą chrześcijanką, zachęcającą nas do gorliwości chrześcijańskiej, byśmy byli sługami swojego Pana. Byśmy zechcieli być uczniami w szkole Mistrza z Nazaretu.
MARYJO POMÓŻ NAM TRWAĆ PRZY JEZUSIE. AMEN.

Wielkie Bóg zapłać wszystkim, którzy podjęli się posługiwania na Dniu Wspólnoty.
Agata i Stanisław Majkowscy
Para rejonowa DK

Podkategorie